Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Do Leukonoe - interpretacja

Geneza utworuOda „Do Leukonoe” to jedna z najbardziej znanych pieśni Horacego, w której pojawia się słynna formuła:
Analiza utworuWiersz „Do Leukonoe” nie jest typową odą, ponieważ posiada budowę stychiczną, a nie stroficzną. Tekst składa się zaledwie z dwunastu wersów. Mamy tu do czynienia z liryką zwrotu do adresata. Kobiece imię adresatki może sugerować, że tekst ma charakter miłosny, jednak okazuje się, że jest to poezja filozoficzno-refleksyjna.

Leksykalna warstwa wiersza uzmysławia, że mowa tu przede wszystkim o ludzkim losie i przemijaniu. W odzie przeważają określenia związane z czasowością: „koniec”, „ostatnia zima”, „lat kilka”,
Interpretacja utworuHoracy w pieśni „Do Leukonoe” prezentuje własną filozofię życiową. Zwracając się do adresatki wiersza namawia ją, by nie próbowała odgadywać przyszłości, ponieważ los nie zależy od człowieka. Nie potrafią go zatem przewidzieć babilońscy wróżbiarze. Jedynie bogowie znają wyroki przeznaczenia. W obliczu niepewności należy przede wszystkim korzystać z uroków życia i zająć się własnymi sprawami. Przemijanie, obrazowane w wierszu za pomocą obrazu uciekających godzin i lat, nie wzbudza smutku u poety. Przeciwnie, prezentuje on